Alsof elke dag een stukje vager wordt, er kan niks meer in.. het is op, het is gedaan.. Lose my mind.. letterlijk. Wie ben ik? Wat ben ik? Hoe ben ik? De beste vragen die je diep laten nadenken.. Nadenken over jezelf.. Wat scheelt eraan.. Schijnbaar veel, te veel om als bikkel aan te kunnen. Veel gebeurt, veel laten gebeuren. Geen idee dat het zo een impact had op mij. Mijn lichamelijk en zowel geestelijk gestel.. Mensen kwijt geraakt door rare omstandigheden.. Mensen bij gekomen.. Dit alles uit zich nu.. Balen als een stekker, het proberen weg te stoppen door te knallen met meer dan 60uur per week. Kapot makerij zou een gezond mens het noemen.. Ik vind het fijn.. Lose my mind.. Niet denken bij vandaag maar bij nu.. Wel daden, geen woorden.. Woorden zijn woorden, daar ben ik wel achter gekomen. De daden zijn waar het om gaat. Kapot ga ik eraan, geestelijk ben ik moe, geen lust, geen verhaal. Lichamelijk kan ik niks meer.. niet eens meer sporten op normaal niveau.. 30 kilo was niks met gewichten.. Nu is het alsof ik er 100 op til.. Laat je niet gek maken, is wat je hoort. Makkelijk, woorden.. De daden die gebeuren, maken me zeker gek.. Sta ik op het punt de game te verliezen? De game waar ik nooit de verliezer zal zijn.. Zal het verleden zich terugkeren in de toekomst? Zelf ben ik bang van wel.. De verleiding is groot.. De spanning te hoog.. Ik voel me onder controle van een ander. Het is niet fijn om op je tenen te lopen.. Ooit zwikken ze onder het gewicht.. Zoals nu.. Slapeloze nachten.. Piekeren tot diep in de nacht.. Maar niemand, niemand die dit verwacht.. Niemand, niemand die mij ziet gaan.. Onderdoor aan de verleiding die zich toekomst noemen mag. Wat is nog toekomst, steeds meer keuzes. Maar 1 ding weet ik zeker, met jou oud worden wil ik. Daar doe ik alles aan om mezelf aan vast te grijpen. De hoop houdt me staande. De hoop dat het mag. one big shit.. life is crap. So just smiley. And tomorrow its another day. To forget..  

Eindelijk het is zover,

Wij mogen onze spullen pakken, onze zaakjes regelen,

Dit huis leeg maken en het plekje van ons twee gaan vullen.

 

We hebben een huis toegezegt gekregen,

Waar wij onze intrek zullen gaan doen.

 

Er moet nog zoveel gedaan worden,

Geverfd,

Laminaat,

200 km verhuizen.

 

En het mooiste van alles, ons plekje maken met zn twee.

 

Voor mij duurt dit alles nog te lang, wachten op de oplevering, en wachten op de sleutel.

Voor mijn gevoel had ik er gister al in willen wonen.

 

Als ik eraan denk, bekruipt mij het heerlijk gevoel, om samen met mijn aanstaande vrouwtje, ons nestje te maken.

Geen 200 km reizen meer,

Geen dubbele afspraken meer.

En elkaar nooit meer hoeven missen.

 

Onze zaadjes planten, met een nieuw begin, dat voor ons nog zover weg leekt te zijn.

Eindelijk mogen we dan stiekem, samen verder aan onze toekomst werken.

 

Stiekem over kindjes dromen, en wensen.

Stiekem, alles al indelen zonder dat er spullen staan.

Stiekem, in gedachten al lekker warm op de bank liggen.

Stiekem in gedachten de mooiste wandelingen maken in het dichtbijzijnde bos.

 

Ik kan niet wachten, maar het zal voor mijn wederhelft, een stukje anders zijn.

Zij geeft dr eigen gemaakte plekje op, om 200 km verderop iets nieuws te bouwen.

Het stabiele wereldje hier, te verlaten om iets nieuws te creeeren.

Voor haar zal dit meer energie kosten, dan voor mij.

Zij neemt de stap, om met mij mee te gaan.

Zij waar ik zo van hou, wil met mij een nieuw nestje maken.

 

Het zal met up's en down's gaan, zoals iedereen wel bekend.

Maar vooral met veel liefde, geluk en hopelijk veel gezondheid.

Dat ons te wachten staat.

 

Voor ons gaat het eggie nu beginnen.

Onze lekkere beestenboel en wij.

 

Ik verheug me erop,

Ik kan niet wachten.

 

Hopen dat we snel onze plek gevonden hebben.

 

Steff#

Yeah nieuw blogje, gewoon omdat ik lang niks meer geplaats heb.

 

Indd de titel controlfreak dan duid ik duidelijk aan op mijn aanstaande vrouw, ze is echt in de top controlefreak nummer 1.

 

Zal een paar voorbeelden geven,

 

1 - drie keer het controleren van het fornuis of het gas uit is bij verlaten van de woning.

2 - altijd kijken of de achterdeur op slot is.

3 - het raam op de badkamer altijd controleren

4 - de ramen na voelen of ze op beveiliging slot staan.

5 - altijd kijken of de laptop uit of in slaapstand is.

 

Dit soort kleine rare tikjes van mijn liefde kan ik nog wel aan en doorheen kijken.

Maar soms drijft het een beetje door zodat het voor mij moeilijk maakt om iets te doen op haar manier.

 

De was vouwen, bij mijn liefde zit daar een heel gestructureerd en techiek aan, dat ik als grootste chaos en rommelmaker van dit dorp nogal moeite mee heb.

Dus zal de was zoals ik hem vouw nooit goed zijn.

 

De was, mijn liefde controleerd alles en weet precies wat op welk programma moet en wat en wel niet in de droger kan of mag. Ik daarbij kijk alleen naar de kleur en opdruk draai het eventueel om en gooi het altijd op 30 graden (ik heb de ervaring dat sommige dingen nogal krimpen).

 

De keuken, liefde doet altijd alles geheel georganiseerd en alles van a tot z afwerken op een bepaalde manier. Ik doe gewoon voor alles een andere lepel/vork/mes. Afwas op een hoop en gewoon lekker relax alles op mijn manier a tot en met z door elkaar rammen.

 

De wc. Liefde maakt altijd deze ruimte schoon, en er zijn nooit letterlijk en figuurlijk sporen te zien van haar schoonmaakmiddelen. Bij mij gaat het cloor in de pot, erdoorheen rammelen met de wc borstel en met een doekje de wc bril afnemen en de wc borstel in de pot laten zitten onder de cloor totdat er iemand gaat gebruik maken van deze ruimte.

 

De badkamer. Liefde douche zich uiterlijk 15 minuten met alles erop en eraan en is altijd geheel georganiseerd in haar dingen hoe of wat ze neergelegt moeten worden of gehangen. Moi doet altijd minstens een half uur douche, eerst de douche aanzetten, dan het verschrikkelijke raam open waar je bijna niet aan komt, dan uitkleden en kleren laten liggen op de plaats waar ik ze uit doe, dan de douche in voor minstens 30minuten lekker te ontspannen, uit de douche, half om slachtig afdrogen, handdoek op de grond gooien uit de badkamer stappen en aankleden.

 

De slaapkamer. Altijd maar dan ook altijd zal je mijn sokken vinden, mijn kleren die in de was moeten, mijn schonen kleren, alles door elkaar waar alleen ik een systeem in zie, drinkbekers of bijna afgestorven snoepjes of lekkers, mijn vieze kleren gaan in de wasmand als ik bijna niks meer heb om aan te trekken. Liefde daarintegen, doet zich uit, loopt zesentwintig keer naar de badkamer om vanalles en nog wat te doen en dan uiteindelijk in het bed beland.

 

 

Vaak, heel vaak voor mij is dit aanspreken hiervan, of telkens zeggen dat het niet goed doen van dingen, best frustrerend, soms wordt ik dr best beroerd van en probeer ik erop te letten en val ik meestal in een week terug in mijn oude (mannelijk) gedrag.

Het is niet zozeer het niet goed doen van dingen, maar het niet op mijn liefde zijn manier doen van dingen.

Helaas ben ik niet zo structureel of netjes in die dingen en zoek ik dan ook altijd drie minuten langer naar mijn spullen dan mijn liefde.

Soms probeer ik er niet op te reageren en er gewoon langs te horen of kijken.

Ene oor in andere uit, denkwijzelijk gezegt, maar toch blijft dit mij pakken op de een of andere manier, waardoor ik soms zoiets heb van, weet je wat doe het lekker zelf ik doe het niet meer en nooit komen zeuren dat ik niks doe.. Want ik heb het geprobeerd.

 

Achja we hebben dat allemaal vast wel.

 

Desondanks hou ik toch zielsveel van mijn liefde voor altijd!

Just do it.

 

Vraag de vrouw van wie je het meeste houdt om haar hand!

 

 

And i didt it! =)

 

Weliswaar was ik 3weken vooraf echt zo op van zenuwen, en was ik na die 3weken echt brak!

 

Nou ik wou de dame in kwestie (mijn big love!) in Amerika vragen.

But, bij lang nadenken wou ik het geld voor die vakantie liever in ons huis steken en gewoon nog even wachten met de grote vakantie.

 

We zouden wel een lekker weekendje weg gaan met de hondjes en de Tuesdaybluesband.

Natuurlijk naar Seelbach @ Duitsland.

Herinneringstreffe aan Ullie, die helaas is overleden..

Na lang wikken en wegen, wou ik de grote vraag niet vooruitschuiven.

Althans was Seelbach, beter, mooier, en natuurlijk altijd een plek om terug te gaan.

 

Right, zo gezegt zo gedaan.

Aangezien ik het totaly anders wou doen, op internet een shirt besteld met de grote vraag; Marloes durf jij met mij te trouwen?

op de rug stond JA/NEE..

 

De organisators had ik al gevraagd of dit een goed plan was aangezien, het een herinneringtreffe was, voor zowel iedereen.

 

Iedereen vond het een top idee!

Mn beste nog geholpen met ringen halen en shirt klaarmaken.

Want mijn aanstaande mocht natuurlijk van niks weten.

 

Alles heel stiekem geregeld.

Totdat we daar waren, ik had het niet meer.

S vroeg maar de heletijd wanneer ik het ging doen, want zij moest op de hoogte zijn.

Zij had de ringen, omdat ik ze zou kwijtraken in mn trainingsbroek.

 

Mijn mooiste kleren met een dikke smoes in het koffer gelegt, met de bedoeling mn mooiste kleren aan te hebben voor ik het zou vragen..

 

Na dit mislukte.

 

Ik zei tegen loes, dat ik het koud had en even iets anders ging aantrekken, ondertussen S. al geseint van jow dit is het moment.

S sneaky mij de ringen gegeven en yeah het moment was daar.

 

Paar leden van de band waren nog aan het spelen in de tussentijd dat ik me ging omkleden,

helaas wou loes mee omdat ze ook wat koud had.

en het koffer moest nog uit de auto.

 

Plan mislukt!

 

Uiteindelijk ben ik even weggesneakt met het latere excuus dat ik jongeheer J. wat moest vragen.

Toen ben ik sneaky langs de tenten afgerent en bij S. en M. snel mn trui uit en mijn shirt aan.

Stonden opeens M. en J. voor me wat ga jij doen?? Met die poppe oogjes.

Ja leg ze dat maar uit, 2 kids van rond de 8. *EUHM*

Alles checken, yep heb alles.

Terug de grote tent in waar iedereen (dichtbijzijnde) zat.

Uiteindelijk vroeg S. of loes na het midden wou komen, die zich meteen bedacht dat ze moest zingen, maar dat ging natuurlijk niet. Wist zij veel.

Uiteindelijk ging ik ook na voor en het was echt muisje stil.

Zelfs de kids waren stil.

 

Uiteindelijk ging ik op mn knieen en vroeg ik officeel of marloes met mij wou trouwen, ik vergat alles om mij heen en het was zenuwslopend.

Ik draaide mij om, zodat loes kon schrijven wat haar antwoord was.

Uiteindelijk een dikke JA! =D =D!!!!! <3!!!!

 

Super blij en uiteindelijk super trots!

Dit was stap 1, stap twee is in zicht, stap drie zit daar niet ver naast!

 

Yeah i didt it!

I ask!

Nu zijn we verloofde!

We hopen volgend jaar zomer te trouwen, met iets bijzonders bij ons, wat natuurlijk niet onze liefde bezegeld maar ook ons gezinnetje! =D

 

 

 

 

                                                                                    

 

 

 

 

Ciao!

Alles komt uiteindelijk toch weer goed.

In oorlog met mijzelf geweest, geef ik nu toe.

Ik kan er niet langer om heen.

 

Ik doe en blijf, van jou houden.

Nu naar al die tijden, geef ik toe.

 

Onze toekomst, ligt in onze handen.

Ik ben er zeker van.

Het gaat goed komen!

 

<3 Just a smile and you make me happy!

 

 

Aan de keuzes die ik maak, verandert niks,
Niet omdat ik niet van je hou, maar meer omdat het verstandig is.

 

Ik mis de tijden die we vroeger samen hadden,

is niks aan te doen want de wereld die verandert.

 

Geen excuses meer, de eerste keer kwam het goed,
Maar nu wist ik het is voor eeuwig, liet een traan en ik zakte in.
Ik weet wat je denkt; 'stop met liegen bangerik',
Het zijn geen leugens, ik ben bang want ik weet wat vallen is..

 

Want dit is wat je wilt, je wilt weten wat er binnen is,
Haat, ik haat je, haat is wat er in me zit.
Gister gaf je me vertrouwen, die vandaag niet in me zit,
En na morgen wil ik niet meer denken, omdat er niks meer te vinden is.
Het voelt zo..

 

 

 

 

 

 

 

# Mitchell..

 

 

Lieve Mitchell,

 

deze is speciaal voor jou!

Het is misschien raar dat ik dit naar jou toe schrijf, omdat je er helaas niet meer bent.

Maar ik weet dat je mee leest, dit goed zal vinden.

 

Je komt zomaar op in mijn gedachten,  tranen rollen over mijn wangen.

Dit moet een teken zijn.

Je spookt al vijf jaar door mijn hoofd.

 

Nu is de tijd vriend,

je hebt een plekje in mijn hart voor altijd!

Dat weet iedereen, je ketting die draag ik nu al weken,

het geeft mij kracht, om door te gaan,

helaas koos jij een andere weg, je kon niet meer.

 

Sorry dat ik er nooit geweest ben,

sorry dat ik nooit op je rustplekje geweest ben,

ik kon het niet, echt niet.

Ik ben nooit geweest, ook niet toen je in het ziekenhuis lag en iedereen hoopte dat ze optijd waren.

Mijn vriend, ik was er niet omdat ik het niet kon, ik wou je in mijn koppie houden zoals je was.

Niet met allerlei slangetjes en apparaten en dat soort circus dingen.

Sorry dat ik er niet bij was lieverd.

 

Mitchell, ik ga je met rust laten vriend, je zal me wel begrijpen, als je nu nog naast me stond.

We waren nog zo jong, maar jij wist verdomdes goed wat je deed en waarom.

Je riep altijd, vechten moet je, klappen vangen zul je..

Maat ik snap dat jij het niet meer kon.

Helaas ook ik heb dr nooit iets aan kunnen doen.

 

Ik heb het mezelf heel lang kwalijk genomen, maar niemand kon jou veranderen.

Niemand die dat kon, je was zo vastbesloten kereltje.

Ik kon met je lachen vriend, altijd!

 

Ik kom naar je rustplekje, ik kom eraan, echt ik kom eraan!

Mitchell, ik moet je laten gaan, je zal altijd in mijn hartje zijn.

Ik realiseer me dat ik je harder nodig heb dan ooit,

ik vecht door jou krachten, ik vecht omdat ik geloof in jouw woorden.

Ik ga vechten, met jou in mij, vechten om te bereiken.

Ik ga dingen doen die we eigelijk samen hadden moeten doen, maar ik doe ze met jou in mijn hart kerel.

 

Ik ga naar ons plekje van vroeger,

ik ga echt afscheid van je nemen, iets wat ik nooit gedaan heb, maar wel moet doen.

Het sloopt me, misschien onbewust, maar het sloopt me mee.

 

Ik ga je met rust laten,

ik kom eraan, ik kom eraan!

 

Ga je weg, doe je ding, doe je dansje, ik ga afscheid van je nemen!

Altijd in mijn mijn hart!

 

Je was mn vriend, ook al waren we nog zo jong, je betekende veel voor me.

Dat weet je.

 

Lieve Mitchell, ik ga nu naar vijf jaar, echt afscheid van je nemen.

Ik weet dat je het begrijpt!

 

Ik hou van je!